Interview professor Ellen Kampman
Policy Report
- Hoe verhoudt dit rapport zich tot het tweede wetenschappelijke rapport Food, Nutrition, Physical Activity and the Prevention of Cancer uit 2007?
- Wat is de belangrijkste boodschap uit het rapport?
- Kun je voorbeelden geven van de aanbevelingen?
- Kan dit rapport echt iets betekenen?
- Wat zegt het rapport over het aantal gevallen van kanker dat voorkomen kan worden?
- Wat moet er nu gebeuren?
Het nieuwe rapport Policy and Action for Cancer Prevention bouwt voort op het wetenschappelijke rapport Food, Nutrition, Physical Activity and the Prevention of Cancer: a Global Perspective dat het WCRF netwerk in 2007 publiceerde.
Food, Nutrition, Physical Activity and the Prevention of Cancer: a Global Perspective brengt de relatie tussen voeding, voedingspatroon, lichaamsbeweging, gewicht en kanker in kaart. Het laat zien wat het risico op kanker verhoogt en wat het risico op kanker verlaagt. Uit dit rapport zijn tien aanbevelingen voor voeding en leefstijl gekomen waarmee we ons risico op kanker kunnen verlagen.
Dit nieuwe beleidsrapport Policy and Action for Cancer Prevention laat zien hoe we de aanbevelingen uit het wetenschappelijke rapport kunnen verwezenlijken. Het rapport geeft beleidsmakers en andere beslissingmakers handvatten hoe ze het risico op kanker onder de bevolking kunnen verlagen. De twee rapporten vullen elkaar dus aan.
De belangrijkste boodschap uit het rapport is dat het verbeteren van de volksgezondheid iedereen aangaat. Het is niet alleen een taak van de overheid of van kankerspecialisten om het aantal gevallen van kanker te verlagen. Iedereen in de samenleving speelt hierin een belangrijke rol, van de overheid tot de media en de scholen. Het is dus belangrijk dat iedereen in actie komt om de gezondheid te verbeteren en het aantal gevallen van kanker terug te dringen.
Het Policy Report gaat over kankerpreventie, want dat is de missie van het Wereld Kanker Onderzoek Fonds. Maar het gaat ook over de volksgezondheid in het algemeen. Want de aanbevelingen uit het Policy Report voor het verlagen van het risico op kanker zullen ook bijdragen tot een verlaging van het risico op andere ziekten zoals hart- en vaatziekten en diabetes.
Er worden 48 aanbevelingen gedaan in dit rapport. Deze zijn gericht op 9 verschillende doelgroepen. Zoals bijvoorbeeld de overheid en de levensmiddelenindustrie. Deze doelgroepen kunnen allemaal een belangrijke bijdrage leveren aan een toekomst met minder kanker.
Alle aanbevelingen in het rapport zijn belangrijk. Het panel dat aan het rapport heeft gewerkt, heeft dan ook geen rangschikking aangegeven. Maar laten we de doelgroep ‘overheid’ nemen als voorbeeld. Deze doelgroep heeft de meeste aanbevelingen gekregen. Dit komt omdat de overheid een speciale verantwoordelijkheid heeft met betrekking tot volksgezondheid. Een aanbeveling is dat overheden zouden moeten overwegen om een actief prijsbeleid te voeren om gezond leven te bevorderen. Gezonde keuzes zouden niet duur moeten zijn.
Er zijn ook aanbevelingen voor scholen. Deze groep krijgt als aanbeveling mee om gymnastiek en lessen over voeding altijd op te nemen in het curriculum. Ook zou de school moeten zorgen voor een gezonde omgeving voor leerlingen en medewerkers. Dus de snoepautomaat zou moeten verdwijnen. In de plaats hiervan zou de automaat gevuld kunnen worden met gezonde producten.
De levensmiddelenindustrie zou bijvoorbeeld meer prioriteit moeten geven aan de volksgezondheid bij het maken van strategische beslissingen. In Nederland gebeurt dit langzaam al. Zo wordt nu het zoutgehalte in producten verlaagd. Maar in andere landen gebeurt er nog niets op dit terrein.
Papier is geduldig. En een rapport kan op zichzelf niet veel verschil maken. Maar het rapport biedt wel een kans om alle doelgroepen aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Als de doelgroepen hun aanbevelingen zouden opvolgen, dan heeft dit rapport echt de mogelijkheid om de volksgezondheid te verbeteren en om het risico op kanker wereldwijd te verlagen.
De aanbevelingen kunnen ook bijdragen aan het verlagen van het aantal gevallen van obesitas. Dit is cruciaal voor een betere gezondheid en minder gevallen van kanker.
Om het aantal gevallen van kanker, dat voorkomen kan worden, te schatten is o.a. informatie gebruikt uit het wetenschappelijke rapport van 2007. Er zijn schattingen gemaakt voor 4 landen. De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigen de rijke landen. Brazilië is een land met een middeninkomen en China vertegenwoordigt de arme landen.
Deze landen zijn gekozen, omdat hier voldoende informatie beschikbaar was om de berekeningen te maken. De schattingen laten zien dat ongeveer een derde van de meest voorkomende kankersoorten voorkomen kan worden in rijke landen door gezonde voeding, voldoende lichaamsbeweging en een gezond gewicht. Het laat ook zien dat ongeveer een kwart van de meest voorkomende kankersoorten in landen met een middeninkomen en arme landen voorkomen kan worden. Dit laatste kan nog wel veranderen, omdat kankerpatronen in deze landen veranderen.
Voor zover ik weet is dit de eerste keer dat er preventiecijfers gemaakt zijn voor arme landen en landen met een middeninkomen. Meer dan 70% van de mensen die overlijden aan kanker komt uit deze landen. Dit laat zien dat er veel gedaan kan worden om dit te voorkomen.
Het effect van roken is overigens niet meegnomen in de berekeningen. En zoals we weten kunnen veel meer gevallen van kanker voorkomen worden als er niet gerookt wordt.
Iedereen loopt een risico om kanker te ontwikkelen. Maar iedereen kan ook zijn steentje bijdragen om kanker te helpen voorkomen. Dit rapport kan daar aan een belangrijke bijdrage leveren.
